Blog: Anti-pest-wet: ja of nee?

In mijn vorige blog heb ik het opgenomen voor de pester.

Sarah Mutsaers

In Tilburg Plus van het Brabants dagblad van woensdag 24 april geeft apendeskundige Sarah Mutsaers aan dat de aanpak van pesten bij chimpansees heel proactief is. Zij schrijft: ‘de kracht van apen is dat zij heel direct reageren op ongewenst gedrag, door gericht te corrigeren en belonen bijvoorbeeld.’

Het is inderdaad beter om meteen te reageren dan de boel eerst te laten escaleren en er pas weken later op terug te komen.

Veilig?

Op dezelfde pagina staat een artikel: ‘Anti-pest-wet biedt het onderwijs geen enkele meerwaarde’.

Enkele schoolleiders vinden het schijnveiligheid. In het kort komen de reacties er op neer dat men vindt dat elke school verschillend is en al een eigen pestprotocol kent. Men zit niet te wachten op nog meer regelgeving. Er zijn echter ook geluiden waarin men een regulering vanuit de overheid  toejuicht.

Zoals altijd: zoveel hoofden, zoveel zinnen.

Handvatten

Wat is er op tegen om regulering vanuit de overheid toe te staan?

Men is vooral bang dat er wordt doorgeslagen in wettelijke regelingen. Die hebben we al meer dan genoeg. Daar geef ik ze gelijk in. Natuurlijk is het goed dat scholen op een eigen wijze pestgedrag aanpakken. Elke school heeft een eigen cultuur. Wat bij de een opgaat hoeft niet bij de ander zo te zijn. Vraag is of de werkwijze effectief genoeg is.

Wel wordt in het artikel geopperd om goede handvatten aan te reiken. Dat lijkt mij ook de beste oplossing. Een algemeen protocol waar aan gedacht moet worden om een succesvolle aanpak van pestgedrag te kunnen garanderen. En binnen dit kader de scholen de speelruimte geven naar eigen inzicht te handelen.

Dus geen wettelijke regeling waarin gesteld wordt wat je moet doen.

Luisteren

Op deze manier kan toch enige uniformiteit worden geboden. Elke pester is weer anders en vereist een eigen aanpak. En de schoolleiding kent zijn pappenheimers het beste.  Het probleem kan niet worden opgelost, maar wel in betere banen worden geleid. Daarbij is het wel van belang om, zoals Sarah Mutsaers al aangeeft, meteen te reageren.

Naar mijn mening moet vooral door de schoolleiding aan de leerlingen duidelijk worden gemaakt dat degene die gepest wordt zich zonder schroom  kan melden. Daarbij moet dan wel gegarandeerd worden dat niemand van de leerkrachten, coördinatoren, decanen, degene die gepest wordt de rug toekeert. Dat er geluisterd wordt. Wellicht dat daar  binnen de school nog een slag moet worden gemaakt. Diegene die het lastig vindt om daarmee om te gaan moet worden duidelijk gemaakt dat dat niet erg is, mits dan een ander om hulp wordt gevraagd. We zijn niet allemaal hetzelfde, hebben allemaal verschillende kwaliteiten.  Als iedereen over de eigen schaduw heen wil stappen kan inderdaad voor elke leerling een veilige omgeving worden gecreëerd.

Zo wordt dan ook de samenwerking tussen de verantwoordelijken op school verbeterd. En als je weet dat je een probleem wat je zelf niet aankunt, kunt aankaarten bij een ander, zal dat ook de sfeer binnen het onderwijsteam en de persoonlijke gemoedsrust ten goede komen.

Ervaringsdeskundigen

Daarnaast bestaat de mogelijkheid om met de leerlingen programma’s te volgen zoals ‘Over de Streep’ of ervaringsdeskundigen in te huren zodat de leerlingen weerbaarder worden en verdraagzamer naar elkaar. Het is wel verstandig budgetten vrij te maken, omdat ervaringsdeskundigen hen het meeste raken. En dat is precies de bedoeling.

Reacties? Ik wil ze graag van je horen.

Angela van Bebber

www.allesmagerzijn.nl

Advertenties
Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Blog: Anti-pest-wet: ja of nee?

  1. Jos Stultiens zegt:

    Hallo Angela,

    De vergelijking tussen gedrag van apen en mensen is zeer interessant. Ik ben het eens met Sarah Mutsaers dat apen direct reageren op ongewenst gedrag. Voor mensen is dat niet mogelijk. Dat is slechts mogelijk als alle mensen in de omgeving van pesten op een gelijke manier reageren bij pesten. Dit kun je niet door regels, afspraken e.d. realiseren.

    Mijn visie is nog steeds, zoals ik in de bijeenkomst over de kracht van pesten heb aangegeven dat de kracht in de pester en gepeste zelf zit. Al die moeilijke regels zijn dan niet meer nodig. Dit kan bereikt worden met ervaringsdeskundige, kennis van het proces van pesten, kennis van de oorzaak van pesten. Deze ligt toch volledig in de 1ste jaren van de opvoeding. Kinderen worden daar al niet in de eigen kracht neergezet. Hoe kan een school dit via wetgeving oplossen als ze zich niet eens bewust zijn dat hier de oorzaak ligt. Het resultaat zal zijn, dat de werkelijke oorzaken meer schade aan de kinderen toebrengt zonder dat we ons dat beseffen.

    Eerst de kinderen in de eigen kracht zetten, dan volgt de rest vanzelf.

    Groet,

    Jos Stultiens

    • Hoi Jos,
      Ik was er zelf bij toen jij je visie gaf. Inderdaad, als we de kinderen in hun eigen kracht zetten, hun de eigen ruimte geven zich te ontwikkelen, hoeven we al die inspanningen om ze tot de orde te moeten roepen niet te leveren. Dan zullen we moeten leren kinderen vanaf het begin geen angsten aan te praten waar ze op latere leeftijd vanaf moeten zien te komen.

      Groetjes
      Angela

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s