Verandering

We hebben er allemaal iedere dag mee te maken. Constant verandert er iets. Dat kan zijn om ons heen, maar zeker ook in onszelf.

Verandering hebben we ook zelf in de hand.

De vraag is: willen we wel verandering? Zijn we bereid de consequenties ervan te aanvaarden?

Want verandering kan heel pijnlijk zijn. Het betekent jezelf tegenkomen en zogenaamde zekerheden loslaten. Innerlijke pijn heb ik veel gekend, gevoeld. Vanaf het moment dat ik daadwerkelijk stappen ging zetten ebde die weg.  Kwam er rust. Dat is alweer enkele jaren geleden.

Ontwikkeling

Maar we zijn altijd in ontwikkeling. Ik dus ook.

Eind 2010 kwam mijn werk te vervallen. Weer een grote verandering waar ik mee om moest leren gaan. Niet gemakkelijk, maar mijn gevoel had mij intussen aangegeven dat het zo goed was. En dat gaf ook weer in zekere mate rust en vertrouwen.

Ik wist dat ik mijn levenslessen moest gaan uitdragen. Er werd me alleen niet verteld wanneer, hoe en aan wie. Dat mocht ik gaan uitvogelen. Ik kwam er wel achter dat mijn leven, zoals ik dat had geleefd, een reden had. Zoals alles een reden heeft. Niets uitgezonderd.

Om iets te kunnen uitdragen moet je het wel hebben ervaren, hebben doorleefd. Want als het vertellen gebeurt vanuit het gevoel, dan raakt het.

Worstelen

Twee jaar heb ik ondermeer geworsteld met de vraag wie baat kon hebben bij mijn verhaal. Bij mijn visie op het leven.  Eigenlijk is het voor iedereen bestemd.  Waar ik me in eerste instantie op richtte bleek geen haalbare kaart. Daar ben ik meer en meer achter gekomen. Maar in die twee jaar voltrok zich in mij weer een verandering. Ik moest gaan wennen aan het idee dat ik als zelfstandige verder zou moeten gaan. Daar had ik nog nooit bij stil gestaan. Het maakt wel groot verschil of je al jaren roept dat je voor jezelf wilt beginnen of dat je ineens door je gevoel op dat pad wordt gezet. Dat vereiste een hele omschakeling in mijn denken. Allereerst langzaam het oude patroon leren loslaten en dan nu, op dit moment, iets nieuws toelaten. Ik heb daar echt naar toe moeten groeien. Het heeft me ook veel kracht gekost. Onzekerheid kwam om de hoek kijken. Angst om niet te slagen. Angst voor de toekomst.

Handrem

Door die angst en onzekerheid verloor ik wel eens het vertrouwen in mezelf en dat het zo goed was. Dat dit mijn weg was. Ik groeide er steeds weer overheen.

Langzaamaan begin ik de spanning uit het verleden los te laten. De handrem wordt losgelaten. Staat niet meer strak aangetrokken. Er komt ruimte voor de toekomst. Dit is de moeilijkste verandering. Het loslaten van het oude 60-jarige patroon, van de controle. Die controle was nodig om destijds te overleven en is nu niet meer nodig. Maar het is zwaar. Om zo ook de liefde voor mezelf, voor mijn lichaam, toe te laten.

Start

Het is nu tijd voor het creëren van ruimte om de volgende verandering de kans te geven. Namelijk om nu echt van start te gaan in het volle besef dat het goed is.

Maar deze keer doe ik het niet alleen. Dat lukt me niet meer. Ik heb iemand gevraagd me te coachen. Het is fijn als er iemand met mij gaat meedenken over van alles en nog wat.

Er zullen ook zaken op mijn pad komen die niet echt bij me passen, maar wel noodzakelijk zijn. Mijn hele leven heeft in het teken gestaan van alles alleen oplossen. Dat kostte veel energie. Dat hoeft niet meer. Het wordt een andere energie, niet meer van overleven, maar van vooruitgang.

Herken je je hierin en wil je er over praten? Dat kan.

Angela van Bebber

http://www.allesmagerzijn.nl

Advertenties
Galerij | Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s